ζ ђ ΐ η ž д's profileζ ђ ΐ η ž дPhotosBlogListsMore Tools Help

ζ ђ ΐ η ž д Ŧ ΰ я ß Θ ķ ΐ

Occupation
Location

ζ ђ ΐ η ž д

คื น ชี พ ! !

-





ีUorMe


ในเมื่อเป็นสิ่งที่ต้องการ มันก้อสามารถที่จะเป็นสิ่งที่ไม่้องการได้

ต่อให้อยากได้มามากแค่ไหน ก้อคงสามารถทำลายทิ้งได้เช่นกัน

สิ่งที่ชอบก้ออาจจะกลายเป็นสิ่งที่เกียจ

อะไรที่ไม่เคยทำก้ออาจจะลองทำ

อะไรที่ไม่เคยรู้สึกก้ออาจจะพึ่งรู้สึก

เริ่มสะสมก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง

จนเริ่มรู้สึกว่ามันเริ่มเป็นตัวเป็นตน เป็นความรู้สึกขึ้นมา

ทีละเล็กทีละน้อย

ความชอบก้ออาจจะเกิดขึ้นจากทีละเล็กละน้อย

อะไรที่ไม่ชอบก้ออาจจะเกิดขึ้นทีละเล็กละน้อยเช่นกัน

เมื่อเราชอบอะไรซักอย่างหรืออยากได้อะไรซักอย่าง

เราก้อคงมองสิ่งนั้นว่าดีไปหมด มองแต่ในส่วนที่ดี

ส่วนที่รู้สึกว่าชอบ จนก่อเกิดกลายมาเป็นว่าอยากได้มาเป็นของตัวเอง

แต่พออะไรที่เคยคิดไว้มันอาจไม่เป็นอย่างที่คิดไว้

เมื่อเราได้สิ่งที่เราต้องการมาเป็นของเรา

สิ่งที่เคยมองว่าดี ว่าสวยงาม ว่ามีคุณค่า

กลับเริ่มเห็นส่วนที่ไม่สมบูรณ์ทีละเล็กทีละน้อย

จนกลับกลายเป็นว่า อะไรที่เคยชอบก้ออาจจะไม่ชอบ

หรืออย่างจะเปลี่ยนรูปร่างมันไป เพื่อให้กลายเป็นสิ่งที่เราชอบ และต้องการในที่สุด

แต่สุดท้ายแล้ว บุคคลนั้นอาจจะลืมไปว่า สิ่งที่เค้าต้องการแต่แรกเริ่ม

จุดประสงค์ที่เค้าต้องการนั้นคืออะไร ต้องการเพราะบอกว่าชอบ เลยอยากได้มันมา

ต้องการเพื่อให้มาก่อให้เกิดความสุขแก่ตัวเอง

เพราะความพึงพอใจ ในอะไรเหล่านั้น

แต่แล้วเมื่อกาลเวลาเปลี่ยนไป ทุกอย่างก้อคงอาจจะกลับกลาย

กลายมาเป็นว่า เริ่มไม่ถูกใจ เริ่มอยากดัดแปลงรึแก้ไขมันใหม่

เพื่อตอบสนองต่อความรู้สึกของตัวเองเพียงผู้เดียว

คงเป็นธรรมชาติของมนุษย์โลก ที่ไม่รู้จักพอ พอดี พอใจ

ได้อย่างนี้ก้ออยากได้อย่างนั้น เป็นแบบนี้ก้ออยากเป็นแบบนั้น

ความต้องการคงไม่มีที่สิ้นสุด สร้างได้ก้อทำลายได้

เพราะคนก้ออยากมีอะไรที่ดีกว่า กว่าที่เป็นอยู่ กว่าที่มีอยู่

แล้วเมื่อไหร่ถึงจะเพียงพอ

เป็นธรรมชาติของคนที่จะแสดงความเห็นแก่ตัวต่อกันในยามที่สับสน

ในยามที่สิ้นหวัง ยิ่งการทะเลาะกันก้อกลับกลายมาเป็นว่า

ต่างคนก้อต่างสาดความเห็นแก่ตัวใส่กัน

ยิ่งกลับกลายมาเป็นจุดบอด ทีละเล็กละน้อย

เพราะอะไรที่ไม่พอ เพราะอะไรที่ต้องการ

เพราะอะไรที่คาดหวัง เพราะเงื่อนไงที่ตัวเองต้องการทั้งนั้น

ชีวิตก้อคงไม่จบไม่สิ้น

แล้วอะไรคือความสุข ความต้องการที่จะจบจะสิ้นซักที

เมื่อไหร่ นานแค่ไหน ยากมากไม๊

กว่าจะไปถึงจุดนั้นได้

สุดท้ายที่ทุกคนต้องการก้อคงไม่พ้นความสุขของตัวเอง

จนลืมนึกถึงอะไรบางสิ่งบางอย่างไป




มะไร




เมื่อไหร่



ที่ชั้นคนนี้



จะได้



สอบเสจ ซะที  .................



ข า ว ข า ว ข ว า ข ว า



เท่ากับที่เดิมกันไปเลยทีเดียวเชียวแหละ

แค่นึกก็ไม่อยากจะคิด

ไวไปไม๊จ๊ะ

นู๋ปรับตัวไม่ทัน


*~~~~~~~~~~~~~~~~*



โอ้....



วันละนิด จิตแจ่มใส

ทำไมขี้เกียจอย่างนี้ฟร้ะ

แล้วเมื่อไหร่จะเจริญ